Rola biegłego w procesie o stwierdzenie nieważności małżeństwa

Rola biegłego w procesie o stwierdzenie nieważności małżeństwa Rola biegłego w procesie o stwierdzenie nieważności małżeństwa

Jaka jest rola biegłego w procesie o stwierdzenie nieważności małżeństwa? Wbrew pozorom instytucja biegłego sądowego nie jest stricte związana z sądownictwem cywilnym.

Praktyka pokazuje, iż udział specjalisty w procesie o stwierdzenie nieważności małżeństwa stał się jego nieodzownym elementem.

Kim jest biegły w sądownictwie kościelny?

W sądownictwie Kościelnym podobnie jak i w tym cywilnym, biegłym jest osoba posiadająca specjalistyczną wiedzę w sprawach danego rodzaju, powoływana dekretem przez skład orzekający tj. przez sąd. Praktyka pokazuje, że biegłym jest zazwyczaj psycholog lub lekarz psychiatra, którego wiedza pomoże w uzyskaniu tzw. prawdy obiektywnej.


Czy zawsze trzeba powołać biegłego?

Prawodawca kościelny nakazuje sędziemu, powołanie biegłego gdy sprawa dotyczy następujących tytułów:

  • Niemocy płciowej tj. impotencji,
  • Braku zgody małżeńskiej, która jest spowodowana przez chorobę umysłową osoby zawierającej małżeństwo.

Instrukcja Dignitas connubi nakazuje powołanie biegłego gdy sprawa dotyczy:

Czytaj dalej
  57 odsłon
  0 komentarze

Zaburzenia osobowości a nieważność małżeństwa

Zaburzenia osobowości a nieważność małżeństwa Zaburzenia osobowości a nieważność małżeństwa

Zachowanie i charaktery współmałżonków zawsze wpływają na ogólne relacje między sobą i otoczeniem. Czy zaburzenia osobowości mogą być decydujące w nieważności małżeństwa?

Osobowość człowieka ma istotny wpływ na to, czy będzie potrafił spełniać z góry ustalone obowiązki, jakie wynikają z małżeństwa z drugą osobą, nie mówiąc już oczywiście o samych, zwykłych stosunkach z partnerem. Problem z zaburzeniami osobowości jest jedną z najczęściej spotykanych przyczyn podczas procesów o nieważność ślubu.

Zaburzenia osobowości a nieważność małżeństwa

Każda osoba charakteryzuje się raczej stałym stosunkiem do wydarzeń, czynności i wszystkich spraw życia codziennego. W sposób stały, niezmieniony potrafi reagować na otoczenie i środowisko, w którym się porusza. Osobowość oraz charakter człowieka kierunkuje zachowania i relacje interpersonalne, dlatego istotny odchył od pewnych standardów może sugerować problemy z osobowością i mogą też wpłynąć na poprawne budowanie więzi małżeńskich.

Współmałżonek cierpiący na zaburzenia osobowości będzie miał kłopot z budową trwałej więzi uczuciowej i relacji z partnerem, a tym samym i ze spełnianiem obowiązków, na które zgadza się w związku z budową rodziny. Zaburzenia osobowości nie rzutują dobrze na zaspokajanie podstawowych potrzeb - od społecznych, poprzez psychiczne, kończąc na seksualnych. Charakteryzują się także brakiem poczucia winy, odpowiedzialności, czy też gwałtowną zmiennością w zaplanowanych celach oraz planach.

Zaburzenia osobowości są destrukcyjne tak na prawdę na całe otoczenie, bywają również motorem napędowym do przedmiotowego traktowania innych osób i w wielu przypadkach należą do antyspołecznych zachowań, niekoniecznie popartych wiarygodnymi powodami.

Czytaj dalej
  64 odsłon
  0 komentarze

Stwierdzenie nieważności małżeństwa przez bezpłodność lub impotencję

Stwierdzenie nieważności małżeństwa przez bezpłodność lub impotencję Stwierdzenie nieważności małżeństwa przez bezpłodność lub impotencję

W prawie kanonicznym zgodne małżeństwo tworzą osoby, które są w stanie m.in. wychować potomstwo. Co się jednak dzieje, kiedy mamy impotencję lub bezpłodność?

Jednym z najważniejszych celów małżeństwa kościelnego jest zrodzenie potomstwa oraz wychowanie dzieci. Nie zawsze jednak może do tego dojść, np. z powodu impotencji, albo bezpłodności. Czy tego typu zjawiska są podstawą do orzeczenia nieważności małżeństwa kościelnego?

Bezpłodność a rozwód kościelny

Kan. 1084 par. 1 KPK mówi nam o tym, że niezgodność dokonania stosunku małżeńskiego uprzednia, bądź trwała, jest podstawą do stwierdzenia nieważności małżeństwa już z samej natury. Ślub kościelny jest bowiem potwierdzeniem tego, iż dana osoba będzie zdolna do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich, czyli do legalnego zawarcia małżeństwa.

Bezpłodność stanie się argumentem do stwierdzenia nieważności, jeżeli fakt ten był znany już w czasie ślubu i został zatajony przed drugą osobą. Z punktu widzenia prawa kościelnego małżeństwo automatycznie zostało zawarte nieważnie, a jedna z osób dokonała oszustwa, wyłącznie w celu zawarcia małżeństwa.

Jeżeli bezpłodność została wykryta już po zawarciu małżeństwa, to w takim przypadku nie ma podstawy do "unieważnienia" związku małżeńskiego.

Czytaj dalej
  164 odsłon
  0 komentarze

Osoba schizoidalna a nieważność małżeństwa

Osoba schizoidalna a nieważność małżeństwa Osoba schizoidalna a nieważność małżeństwa

Ślubując w kościele miłość i wierność drugiej osobie, zobowiązujemy się również do spełniania istotnych obowiązków małżeńskich. Przeszkodą w tym może być jednak np. osobowość schizoidalna.

Małżeństwo zobowiązuje dwie osoby do wierności, uczciwości i szeregu innych "procesów", składających się na budowanie rodziny. Po ślubie może się jednak okazać, że jeden z małżonków ostatecznie nie jest w stanie spełnić wielu warunków z powodów psychicznych.

Osobowość schizoidalna a "unieważnienie małżeństwa"

W przypadku małżeństwa z osobą, która zmaga się z zaburzeniami swojej osobowości, późniejszy proces kościelny może zakończyć się tzw. "unieważnieniem małżeństwa." Jednym z takich zaburzeń jest osobowość schizoidalna, oznaczającą spore komplikacje np. przy wspólnym przeżywaniu emocji i empatii.

Osoby z cechami schizoidalnymi mają ogromny problem z bliższym kontaktem z kimkolwiek. Często są bardzo tajemniczy, niekiedy dziwni oraz nietypowi, w niekorzystnym tego słowa znaczeniu. Zaburzona osobowość w stopniu schizoidalnym powoduje ograniczony do minimum kontakt z innymi ludźmi. Rzadko zatem dochodzi również do objawienia silnych emocji, gniewu, radości, w tym nikłego zainteresowania współżyciem. Stają się obojętni, bez konieczności przywiązywania się do drugiej osoby. Oznacza to, że nawet jeśli osoba schizoidalna wzięła ślub kościelny, to ostatecznie i tak nie jest w stanie podjąć istotnych obowiązków małżeńskich, co wiąże się z nieważnością ślubu, ponieważ nie dochodzi do głębokich relacji ze współmałżonkiem.

  107 odsłon
  0 komentarze

Czy anoreksja może być przyczyną nieważności małżeństwa?

Czy anoreksja może być przyczyną nieważności małżeństwa? Czy anoreksja może być przyczyną nieważności małżeństwa?

Powodów nieważności małżeństwa kościelnego jest możliwych dość dużo. Niektórzy zadają sobie pytanie, czy anoreksja także może się do tego przyczynić.

Anoreksja jest chorobą - to zaburzenie dotyczące odżywania, które dotyka przede wszystkim kobiety w młodym wieku. Jadłowstręt psychiczny odznacza się niechęcią do przyjmowania pokarmów, bądź też spożywania go w niewystarczających ilościach, co powoduje nadmierny spadek wagi i systematyczne pogorszenie kondycji całego organizmu, zarówno fizycznej, jak i psychicznej.

Osoba z tym zaburzeniem często nie widzi problemu niedowagi twierdząc, że wszystko jest w porządku. Odczuwa natomiast strach przed przytyciem, ale też i odrzuca wszelką chęć pomocy.

Czy anoreksja może doprowadzić do rozwodu kościelnego?

Zdarzają się przypadki spraw związanych z anoreksją i tym, czy można to uznać za argument w sądzie kościelnym. Tak jak wiele innych sytuacji, tak i ta nie jest bezpośrednio uwzględniona w prawie kanonicznym, natomiast działanie anoreksji może prowadzić do innych problemów.

Mianowicie chodzi o niezdolność do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich, z którymi wyniszczona osoba z anoreksją faktycznie może mieć kłopot. Ponadto choroba przyczynia się do różnych zachowań, niekoniecznie mających coś wspólnego z dojrzałością, co także jest uwzględnione w prawie kanonicznym. Na koniec, niedojrzała osoba prawdopodobnie nie będzie w stanie wychowywać dziecka i spełniać się w roli matki, albo ojca.

Czytaj dalej
  131 odsłon
  0 komentarze

Posługa adwokata kościelnego - charakter praw i obowiązków

Posługa adwokata kościelnego - charakter praw i obowiązków Posługa adwokata kościelnego - charakter praw i obowiązków

Podstawowym zagadnieniem do analiz dotyczących instytucji adwokata kościelnego, jego zadań oraz sposobu ich pełnienia jest wyjście od etymologii sława adwokat oraz litery i ducha prawa kanonicznego.

Należy wyraźnie podkreślić, że adwokat kościelny w Sądzie kościelnym asystuje stronie prowadząc spór. Nie występuje jednak w jej imieniu. W sądzie kościelnym adwokat kanoniczny jest tylko rzecznikiem strony. W szerokiej literaturze przedmiotu zakazuje się i przestrzega adwokatów kościelnych przed prokurowaniem, doradzaniem wiernym, przedstawiania linii zaskarżenia sakramentu małżeństwa. Dlatego też działalność doradcza traktowana jest jest jako aktywność niezgodna z literą prawa oraz pozostająca w kontrze do posługi adwokata kanonicznego w Kościele.   

Zarówno KPK, jak i Instrukcja Procesowa Dignitas Connubii zabraniają adwokatom kościelnym podejmowania określonych działań, niezgodnych z charakterem sprawowanych przez nich funkcji. Zakaz zawarty tak w KPK, jak i w Instrukcji Procesowej Dignitas Connubii, dotyczy układania się ze stroną (lub stronami) o wygórowane wynagrodzenie, przy czym układ taki jest nieważny (kan. 1488 § 1 KPK i art. 110, n. 2 Instrukcji), sprzeniewierzenia się̨ urzędowi przez przyjmowanie podarunków lub składanych obietnic albo z innego motywu (kan. 1489 KPK i art. 110, n. 3 Instrukcji), wydobywania sprawy z właściwych trybunałów, by korzystniej została rozstrzygnięta przed innymi (kan. 1488 § 1 KPK i art. 110, n. 4 Instrukcji)

Ponadto Instrukcja zakazuje adwokatowi kościelnemu zrzeczenia się - podczas trwania sprawy - mandatu bez słusznej przyczyny (art. 110, n. 4). Dokument zawiera również normę generalną, w myśl której adwokaci i pełnomocnicy, którzy wykroczyliby przeciwko powierzonemu im urzędowi, powinni być ukarani stosownie do przepisów prawa karnego (art. 111 § 1 KPK).

Papież Jan Paweł II, w wystąpieniu z dnia 28 stycznia 1982 roku, zwracając uwagę na wykonywanie doniosłej misji przez sędziów rotalnych zaznaczył, że za trudne uważa także zadanie adwokatów kościelnych, jako ich współpracowników. Świadczą̨ oni swoim klientom najlepszą pomoc na tyle, na ile czynią wysiłek pozostawania w obszarze prawdy, miłości Kościoła i miłości Boga. Mając zaś na względzie całokształt życia rodzinnego, Ojciec Święty wyraził życzenie, by adwokaci kościelni zawsze aktywnie współpracowali dla dobra instytucji rodziny. Aktywność ta powinna być służbą Kościołowi i dlatego jest postrzegana jako posługa kościelna.

Gdy chodzi o obowiązki adwokata, to w pierwszym rzędzie należy do nich uczciwe prowadzenie sprawy klienta, co pośrednio wynika z kan. 1490 KPK. Natomiast Instrukcja expressis verbis zobowiązuje adwokata kościelnego do obrony - zgodnie z charakterem urzędu - praw strony oraz zachowania tajemnicy tegoż urzędu (art. 104 § 1). Powinnością pełniącego posługę obrońcy jest następnie okazywanie szacunku i posłuszeństwa trybunałowi; uchybienia adwokata kościelnego w tym zakresie uprawniają sędziego do zawieszenia go w wykonywaniu swojej funkcji w trybunałach kościelnych (kan. 1470 § 2 KPK).

Co się tyczy uprawnień adwokata kościelnego, to należy wymienić: 1) prawo do obecności podczas przesłuchania stron, świadków i biegłych (kan. 1678 § 1, n. 1 KPK); 2) prawo do stawiania pytań świadkom, lecz za pośrednictwem sędziego, chyba że prawo partykularne stanowi inaczej (kan. 1561 KPK); 3) prawo do przeglądania akt sądowych, nawet jeszcze przed ich publikacją, i zapoznania się̨ z dowodami przedłożonymi przez strony (kan. 1678 § 1, n. 2 KPK); 4) prawo do przeglądania akt, które nie są̨ im jeszcze znane, i otrzymania odpisów akt sprawy podczas publikacji akt (kan. 1598 § 1 KPK i art. 235 § 1 Instrukcji); 5) prawo do zapoznania się - podczas publikacji akt - z aktami, których utajnienie przed stronami sędzia uzna za konieczne dla uniknięcia poważnego niebezpieczeństwa, po uprzednim złożeniu przysięgi lub przyrzeczenia zachowania tajemnicy (art. 234 Instrukcji); 6) prawo do przedłożenia na piśmie obrony (kan. 1601 KPK i art. 240 § 1 Instrukcji); 7) prawo do repliki na głos adwokata strony przeciwnej lub obrońcy węzła małżeńskiego.  

Zawsze należy pamiętać, że zadaniem tak sędziego, jak i stron procesowych oraz ich adwokatów podczas procesu jest odtwarzanie, przypominanie faktów, a nie ich tworzenie i doradzanie, co mają robić i mówić w procesie o stwierdzenie nieważności sakramentalnego małżeństwa.

Jak wykazano powyżej, w sposób enumeratywny i taksatywny, prawodawca kościelny w żadnym przepisie kodeksowym nie tylko nie wskazuje doradztwa jako przejaw aktywności adwokatów kościelnych, ale i zakazuje adwokatom kościelnym podejmowania określonych działań doradczych, niezgodnych z charakterem sprawowanych przez nich funkcji.

Na koniec wypada zwrócić uwagę, że Sądy kościelne wyraźnie przestrzegają petentów (wiernych) przed szukaniem pomocy w sprawach o stwierdzenie nieważności małżeństwa u osób lub kancelarii ogłaszających się w prasie lub za pośrednictwem internetu. Osoby te zwykle nie mają żadnych uprawnień do występowania w sądach kościelnych jako adwokaci kościelni. W większości przypadków nie dysponują też one wystarczającą wiedzą i wykształceniem z zakresu prawa kanonicznego. Żądając bezpodstawnie bardzo wysokich opłat za swoje usługi, niejednokrotnie nieuczciwie wykorzystują czyjeś szczere pragnienie rozwiązania trudnych spraw. Praktyka sądowa wskazuje zresztą też na to, że tego rodzaju „pomoc” i „doradztwo” nie na wiele się przydaje, a uciekanie się do proponowanych przez takie osoby środków rodzi uzasadnione podejrzenia o chęć nieuczciwego osiągnięcia pożądanego wyroku. Niestety w obowiązującym stanie prawny nazwa „adwokat kościelny” nie podlega ochronie prawnej w przeciwieństwie do nazwy zawodu „adwokat” w rozumieniu ustawy  dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze. Ponadto zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 Kodeksu wykroczeń karalne jest wprowadzanie innych osób w błąd poprzez przypisywanie sobie stanowiska, tytułu lub stopnia, którego się nie posiada, a także karalne jest publiczne używanie lub noszenie odznaczenia, odznaki, stroju lub munduru, do których nie ma prawa. Dlatego coraz częściej wykorzystuje się tę lukę w prawie i w efekcie spotkać można w przestrzeni publicznej samozwańczych tzw. „adwokatów kościelnych” zajmujących się doradztwem, co jak wskazano powyżej nie ma nic wspólnego z autentycznym i zgodnym z przepisami prawa kanonicznego wykonywaniem posługi w Kościele.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić iż chcąc zachować najwyższe standardy pracy, ale przede wszystkim spełniając kryteria prawodawcy kościelnego, adwokat kościelny w swojej praktyce nie może doradzać petentom.

W przeciwnym razie naraziłby się na odpowiedzialność karno-dyscyplinarną z konsekwencją pozbawienia wykonywania swojej funkcji.

  161 odsłon
  0 komentarze

Stwierdzenie nieważności małżeństwa przez urojenia i paranoję?

Stwierdzenie nieważności małżeństwa przez paranoję Stwierdzenie nieważności małżeństwa przez paranoję

Paranoja jest jednym z zaburzeń, szkodzących we wzajemnym funkcjonowaniu. Czy osobowość paranoiczna może być przyczyną do nieważności małżeństwa kościelnego?

W momencie zawierania małżeństwa obie strony przyjmują budowanie relacji na zdrowych warunkach, w zgodzie z prawem kościelnym. Niemniej są przypadki, że niektóre osoby mają w znacznym stopniu zaburzoną swoją osobowość, nie będąc w stanie tworzyć rodziny.

Czy osobowość paranoiczna to powód do nieważności małżeństwa?

Osobowość paranoiczna to problem z zakresu zaburzeń osobowości. Ukazuje się ona w charakterze sporej patologii myślowej. Osoba jest najczęściej oderwana od rzeczywistości, nie potrafi logicznie myśleć i nie przyjmuje żadnych faktów do świadomości, lub też nie potrafi odpowiednio przetworzyć dochodzących do niej wiadomości. Do tego należy dodać widzenie rzeczy lub osób, których w rzeczywistości nie ma, będąc cały czas przestraszonym, co jeszcze bardziej potęguje niezdrowe funkcjonowanie.

Osoby paranoidalne z reguły same nie zgłaszają się pomoc, bo zwyczajnie problemu żadnego nie są w stanie dojrzeć i to rodziny szukają rozwiązania. Często też przez osobę z zaburzeniami paranoidalnymi dochodzi do rozbicia relacji między partnerami.

Jakie cechy wskazują na paranoję, czy urojenia?

Samo stwierdzenie zaburzeń paranoicznych nie musi oznaczać automatycznie nieważności małżeństwa. Zakres zachowań czy cech osobowości musi mieć znaczny wpływ na niezdolność do budowania rodziny i związku małżeńskiego, a więc bycia w sprzeczności z prawem kanonicznym.

Czytaj dalej
  122 odsłon
  0 komentarze

Przemoc w rodzinie a nieważność małżeństwa

Przemoc w rodzinie a nieważność małżeństwa Przemoc w rodzinie a nieważność małżeństwa

Przemoc w rodzinie to silny uszczerbek na zdrowiu psychicznym i fizycznym. Czy ten proceder może być uwzględniony, aby stwierdzić nieważność małżeństwa kościelnego?

W przypadku ślubu cywilnego, osoby w związku z przemocą rodzinną mogą liczyć na pozytywny dla siebie rozwój sprawy i rozwód cywilny, wraz z orzeczeniem o winie drugiej strony. Pojawiają się zatem pytania, czy możliwe jest to także w sytuacji ślubu kościelnego.

Przemoc w rodzinie przyczyną nieważności małżeństwa?

Takie rodzaje sytuacji skłaniają do wzięcia pod uwagę wszystkich zachowań winnego, czyli sprawcy przemocy, aby móc ocenić jego osobowość.

Zazwyczaj sprawcy są szerzej powiązani z problemami natury zaburzeń osobowości, uniemożliwiających poprawne prowadzenie relacji z innymi osobami, bez wzniecania agresji, czy innych impulsywnych zachowań, szkodzących w kontaktach z ludźmi.

Przemoc domowa to grupa zachowań, w których dana osoba nie potrafi panować na swoimi emocjami. Nie ma zatem możliwości, aby była w stanie prawidłowo prowadzić życie w związku i tym samym spełniać każde istotne obowiązki małżeńskie, jakie są uwzględniane w prawie kanonicznym.

Czytaj dalej
  127 odsłon
  0 komentarze

Stwierdzenie nieważności małżeństwa z powodu lękliwości?

Stwierdzenie nieważności małżeństwa z powodu lękliwości? Stwierdzenie nieważności małżeństwa z powodu lękliwości?

Zaburzenie osobowości w postaci lękliwości jest dokuczającym problemem stresu, niepokoju oraz ciągłego napięcia. Czy tego rodzaju zachowania mogą być podstawą do nieważności małżeństwa?

Lękliwość pojawia się często m.in. z poczucia braku akceptacji samego siebie, niepewności i niechęci do relacji z innymi osobami. Unikanie kontaktów społecznych oraz zawodowych pochodzi z obawy przed krytyką, czy też odrzuceniem przez innych ludzi. Taki stan rzeczy wynika też niekiedy z nadmiernej wrażliwości na ewentualną krytykę i strachem przez odrzuceniem. Problemem mogą być nawet żarty, odbierane jako ściśle personalne uwagi.

Czy lękliwość może doprowadzić do rozwodu kościelnego?

Osoby z tego rodzaju zaburzeniami czują niepokój, są przekonane o swojej nieatrakcyjności i niższości w społeczeństwie. Z obawy przed krytyką celowo ogranicza się wiele aspektów funkcjonowania w życiu, głównie polegających na maksymalnej redukcji kontaktów społecznych. Wszystko może również znacznie wpłynąć na relacje w małżeństwie, bowiem osoba lękliwa będzie miała kłopot z tworzeniem związku małżeńskiego i spełniać jego podstawowe obowiązki, jakie są wymienione w prawie kanonicznym. Brak wywiązywania się z obowiązków małżeńskich może skutkować nieważnością małżeństwa.

Zaburzenia często są brane pod uwagę w procesie kościelnym

Zaburzenia osobowości to częsty wątek, jaki zostaje podjęty w procesie kościelnym, mającym doprowadzić do rozwodu kościelnego. Zaburzenia osobowości mają bowiem realny wpływ na spełnianie istotnych obowiązków małżeńskich, a więc lękliwość również może się do tej grupy wpisywać. Oczywiście należy na podstawie tego udowodnić, że osoba z lękliwością faktycznie nie potrafi budować relacji małżeńskich.

Należy zatem zbadać i przeanalizować czas życia między małżonkami i określić, kiedy owa lękliwość się pojawiła i w jakim stopniu. Nie można jednak wszystkich problemów brać pod uwagę, ponieważ ewentualne lekkie niedomaganie nie zostanie uwzględnione przy decyzji sądu kościelnego.

  167 odsłon
  0 komentarze

Nieważność małżeństwa przez oszustwo finansowe?

Nieważność małżeństwa przez oszustwo finansowe? Nieważność małżeństwa przez oszustwo finansowe?

Nieważność małżeństwa kościelnego może zostać podjęta z różnych powodów. Czy możliwa jest taka sytuacja z uwagi na oszustwo finansowe?

Bardzo często osoby będące np. w narzeczeństwie, nie są w stanie zobaczyć u drugiej osoby jakichkolwiek wad i wynika to z oczywistego, całkowitego zaufania. Łatwowierność może jednak przynieść nieoczekiwane zdarzenia i doprowadzić chociażby do statusu ofiary oszustw finansowych.

Stwierdzenie nieważności małżeństwa i oszustwo finansowe

Jeśli chodzi o tego rodzaju kwestie, to należy wziąć pod uwagę prawo kanoniczne i tytuły dotyczące wprowadzenia w błąd. Chodzi o zawarcie małżeństwa m.in. na podstawie podstępu, który wychodzi na jaw dopiero w czasie późniejszym. Jeśli owy podstęp był celowy, z celem nakłonienia do zawarcia małżeństwa, a także w następstwie również jego zakłócenia, to takie małżeństwo może zostać uznane jako nieważne.

Są sytuacje, że jeden z partnerów wiąże się z osobą, która jest zadłużona i zwyczajnie ukryła fakt, iż np. wzięła kredyt, czy też ma do spłacenia środki po braniu udziału w grach hazardowych. Takie informacje oczywiście bardzo często istotnie niszczą relacje małżeńskie i jest to winą nieuczciwego małżonka, który w pełni świadomie wprowadził w błąd drugą stronę.

Podczas procesu kościelnego trzeba udowodnić fakt zatajenia prawdy, dotyczącej wyraźnych kłopotów finansowych i oczywiście dowody musi przedstawić strona poszkodowana.

Czytaj dalej
  202 odsłon
  0 komentarze

In vitro oraz aborcja, a istotne obowiązki małżeńskie

In vitro oraz aborcja, a istotne obowiązki małżeńskie In vitro oraz aborcja, a istotne obowiązki małżeńskie

Prawo kanoniczne ma dość ściśle określony zakres praw oraz obowiązków. Zapytania mogą również dotyczyć in vitro i zakazu aborcji, w konfrontacji z istotnymi obowiązkami małżeńskimi.

Są to o tyle istotne tematy, bowiem powiązane z brakiem współżycia, stanowiący podstawę istotnych obowiązków małżeńskich w procesie o nieważność małżeństwa.

Przypomnijmy, że niespełnienie któregoś z istotnych obowiązków małżeńskich może być powodem do tzw. rozwodu kościelnego. Więcej o tym pisaliśmy na naszym blogu, w artykule - Istotne obowiązki małżeńskie. Jak to ma się do in vitro oraz aborcji?

In vitro oraz aborcja w prawie kanonicznym

Jednym z istotnych obowiązków małżeńskich jest dopełnienie małżeństwa w postaci zrodzenia oraz wychowania dzieci. Jest to zatem powiązane ze współżyciem seksualnym, a więc intymnymi relacjami między współmałżonkami, ale w sposób naturalny.

Niemożliwe z punktu prawa kanonicznego jest wchodzenie na drogę antykoncepcji, wykluczającej zrodzenie potomstwa oraz procedury rodzenia dzieci bez naturalnego procesu seksualnego, a więc np. przy pomocy in vitro, ponieważ jest to sprzeczne z nauką Kościoła.

Czytaj dalej
  190 odsłon
  0 komentarze

Dyspensa papieska od zawartego małżeństwa, ale niedopełnionego

Dyspensa papieska Dyspensa papieska

Małżeństwo zawarte w Kościele to nierozerwalny związek kobiety i mężczyzny. Istnieją jednak przypadki, że z punktu widzenia prawa kanonicznego małżeństwo mogło zostać niedopełnione, czyli inaczej nieskonsumowane.

Niedopełnione małżeństwo daje podstawy do wystąpienia o tzw. dyspensę papieską, właśnie z wcześniej wymienionego powodu. Chodzi o niespełnienie istotnego obowiązku małżeństwa, w postaci braku zbliżenia seksualnego.

Taki przypadek określany jest jako małżeństwo zawarte, ale niedopełnione. Jak zatem uzyskać dyspensę papieską, a więc zakończenie małżeństwa?

Dyspensa papieska - co to jest?

Dyspensą papieską jest poluzowanie zasad związanych z prawem kościelnym, w zależności od danego przypadku.

Dyspensę może wydać organ odpowiadający władzy kościelnej, w granicach zapisanych w prawie kanonicznym. Ponadto taką decyzję może zaordynować podmiot specjalnie wskazany do spraw wydawania dyspensy, ale również zgodnie z istniejącym prawem, bądź też w ramach konkretnie określonych zasad.

Czytaj dalej
  247 odsłon
  0 komentarze

Apostazja a ślub w kościele

Apostazja w Kościele katolickim Apostazja w Kościele katolickim

Apostazja jest oficjalnym odstępstwem od wiary, do którego dochodzi po spełnieniu odpowiedniej procedury. Czy wyklucza ona potem możliwość ślubu w kościele?

Dzisiaj apostazja jest równoznaczna z wystąpieniem z Kościoła katolickiego, skreśleniem wyznania, czy też zasad.

Apostazja w prawie kanonicznym

Zgodnie z kan. 751 prawa kanonicznego, apostazja jest porzuceniem wiary chrześcijańskiej i występuje na podstawie formalnych dokumentów, ustanowionych jako Dekret Ogólny Konferencji Episkopatu Polski.

Apostata zgodnie z dokumentami tego typu staje się osobą, która porzuciła wiarę chrześcijańską, przystępując jednocześnie do innej religii, bądź też będąc również poza innymi religiami.

Apostazja - jak dokonać?

W związku z apostazją należy złożyć oświadczenie woli o wystąpieniu z Kościoła. Pismo to trzeba dostarczyć na ręce proboszcza danej parafii i moc prawną ma wtedy, kiedy zainteresowana osoba jest pełnoletnia, ma zdolności do czynność prawnych i jest świadoma efektu takiego ruchu. Akceptowane jest jedynie pisemne oświadczenie w miejscu zamieszkania. Dokumentu nie można dostarczyć poprzez pocztę, drogę elektroniczną, ani na ręce urzędnika cywilnego. Pismo nie ma wówczas mocy prawnej.

Czytaj dalej
  857 odsłon
  0 komentarze

Rozszerzenie przedmiotu sporu o nowe przyczyny w trakcie procesu kościelnego

Rozszerzenie przedmiotu sporu Rozszerzenie przedmiotu sporu

Czy podczas rozpoczętego procesu kościelnego możliwa jest zmiana, albo dodanie kolejnego tytułu prawnego do przedmiotu sporu?

Prawo gwarantuje możliwość przedłożenia nowych dowodów, jak i rozszerzenia przedmiotu danego sporu, jeżeli postępowanie dowodowe nie zostało jeszcze zamknięte. Jest to standard. Oczywiście wszystko powinno opierać się na mocnych, wartościowych argumentach, które odnajdziemy w zebranych materiałach dowodowych, już w czasie publikacji akt.

W tym momencie trzeba sobie zatem zadać pytanie, czy prośba o rozszerzenie sporu będzie zasadne i czy w aktach sprawy zachodzi powód, dla którego warto to zrobić. Do tego należy również zastanowić się, czy są dowody na potwierdzenie danej przyczyny.

Powodzenie rozszerzenia przedmiotu sporu

Zawsze jednak pojawia się niepewność, nawet w sytuacji faktycznie możliwego udowodnienia tytułu sprawy. To natomiast nie oznacza pewności zwycięstwa oraz pozytywnego dla danej strony wyroku, mimo że nowy tytuł prawny mocno stoi przeciwko dotychczasowemu.

Wracając jednak do naszego głównego wątku, istnieje opcja rozszerzenia przedmiotu sporu przed zamknięciem postępowania dowodowego, ale jego koniec nie zamyka całkowicie drogi do złożenia nowych faktów później. Z całą pewnością argumenty muszą jednak przewyższać dotychczas zebrane materiały i mieć solidne podstawy.

Czytaj dalej
  199 odsłon
  0 komentarze

Uzależnienie od hazardu a unieważnienie małżeństwa kościelnego

Uzależnienie od hazardu a unieważnienie małżeństwa kościelnego Uzależnienie od hazardu a unieważnienie małżeństwa kościelnego

Jednym z powodów nieważności małżeństwa kościelnego może okazać się uzależnienie od hazardu.

Tego rodzaju problem nie jest rzadkim, jeśli chodzi o rozpad małżeństwa, zwłaszcza tego cywilnego.

Hazard jest obecny w życiu ludzi właściwie od zawsze. To różnego typu rozrywka, związana z grami oraz zakładami, w których kluczem jest wygrywanie oraz przegrywanie pieniędzy. Wiele o ostatecznym rezultacie decyduje m.in. przypadek, co zwiększa ryzyko każdego zakładu i ewentualnych kłopotów, jeśli w grę wchodzą środki materialne i pieniężne.

Hazard w małżeństwie

Do hazardu zaliczamy gry losowe, gry wzajemne, gry w karty, czy też na automatach. Wiele z nich, zwłaszcza gry losowe, związanych jest z przypadkowością. Gry hazardowe możliwe są zarówno w punktach stacjonarnych, jak i w internecie. W sieci odnajdziemy każdego rodzaju hazard, w tym również zakłady bukmacherskie, dotyczące sportu.

Prawnicy kościelni często spotykają się ze sprawami problemów w małżeństwach, których składową jest hazard po jednej ze stron. Powodem jest uzależnienie, które wisi nad osobą, pragnącą wygrać duże pieniądze, zaczynając tym samym grać coraz częściej, zwłaszcza jeśli początkowo passa jest pomyślna.

Czytaj dalej
  268 odsłon
  0 komentarze

Dzieci a nieważność małżeństwa

Dzieci a nieważność małżeństwa Dzieci a nieważność małżeństwa

W kontekście nieważności małżeństwa kościelnego, często pojawiają się również wątki dotyczące dzieci, a więc bardzo istotny aspekt.

Do tego należą m.in. pytania, w których wskazuje się brak posiadania dzieci, a możliwość uzyskania rozwodu kościelnego. Wskazuje się także na przeprowadzony rozwód cywilny, ale z posiadanymi już dziećmi przez partnerów.

Bywają również przypadki braku powagi przy zawiązywaniu małżeństwa, w postaci nienawidzenia dzieci, a także spodziewanie się dziecka z nowym partnerem i chęci rozwiązania małżeństwa kościelnego z poprzednim współmałżonkiem.

Zagadnienia dotyczące prawa kościelnego, uwzględniające w relacjach między osobami także dzieci, jest różne rozumiana i nie do końca jasna w każdej sprawie. Generalnie sprawy związane z dziećmi mogą odgrywać istotną rolę w co najmniej czterech sytuacjach, tj.:

  • nieposiadanie dzieci w małżeństwie,
  • posiadanie dzieci w byłym związku małżeńskim,
  • posiadanie dzieci w nowym związku,
  • wykluczenie posiadania dzieci, mimo zawarcia związku małżeńskiego.

W prawie kanonicznym wskazuje się, że posiadanie dzieci ma być dopełnieniem miłości między partnerami. Czy nieposiadanie dzieci oznacza od razu możliwość nieważności małżeństwa? Nie zawsze jest to konieczność do spełnienia wszystkich istotnych warunków małżeństwa. Odstępstwem od reguły może być natomiast niepłodność jednego, albo obojga małżonków. W takiej sytuacji można wstąpić w związek małżeński, mimo że nie będą mogli posiadać potomstwa.

Czytaj dalej
  369 odsłon
  0 komentarze

Czy każdy prawnik może być adwokatem kościelnym?

Czy każdy prawnik może być adwokatem kościelnym? Czy każdy prawnik może być adwokatem kościelnym?

Prawnik jest osobą, która posiada dokumenty ukończenia studiów prawniczych, z wyższym wykształceniem. Czy każdy prawnik może być adwokatem kościelnym?

Czy adwokatem kościelnym może być każdy prawnik?

Od strony prawnej, prawnikiem zostaje osoba, która skończyła z powodzeniem studia prawnicze i jest co najmniej magistrem z wyższym wykształceniem. Taka osoba od strony teoretycznej jest ogólnie zapoznana z różnymi sektorami prawa. Jeżeli chodzi o kwestie nieważności małżeństw, to tutaj należy ukończyć studia bezpośrednio z kierunku prawa kanonicznego.

Kanonista zobowiązany jest do znajomości prawa kościelnego (prawa kanonicznego). Obecne są w nim różne przepisy, podobnie jak w prawie cywilnym. Adwokat kościelny upoważniony jest do reprezentowania strony w sprawach związanych z procesem kościelnym, a więc w sprawach o nieważność małżeństwa kościelnego.

Adwokat kościelny - kto to jest?

Jasne jest więc, że nie każdy prawnik może pełnić funkcję adwokata kościelnego, jeśli ten nie ma do tego stosownych uprawnień i wykształcenia z kierunku prawa kanonicznego. Miano adwokata kościelnego może otrzymać osoba pełnoletnia, z nienaruszoną historią oraz wiary katolickiej.

Oczywiste jest także to, że adwokat kościelny powinien znać prawo w formie zaawansowanej, potrafiący bez problemu również formułować dokumenty związane z tą dziedziną. Adwokat kościelny jest obecny na liście czynnych adwokatów, jacy są dostępni przy swoim sądzie diecezjalnym.

Czytaj dalej
  294 odsłon
  0 komentarze

Uzależnienie od rodziców a nieważność małżeństwa

Uzależnienie od rodziców a nieważność małżeństwa Uzależnienie od rodziców a nieważność małżeństwa

Niedojrzałość jest jedną z grup zachowań uprawniających do nieważności małżeństwa kościelnego. Wśród nich wyróżniamy m.in. uzależnienie od rodziców.

Nadmierne uzależnienie dziecka, a potem już osoby dorosłej, od rodziców, jest generalnie postrzegane jako zachowanie patologiczne, tj. brak samodzielności w podejmowaniu decyzji dotyczących swojego życia, ustalonych zasad, czy przyzwyczajeń. Jest to swego rodzaju całkowite utracenie kontroli nad swoim funkcjonowaniem i podporządkowanie się rodzicom. Oczywiście tego typu sytuacje zazwyczaj mają bardzo negatywne skutki w stosunku do funkcjonowania w życiu codziennym ze współmałżonkiem, bowiem narzucone, niesamodzielne postawy będą wpływały na wszystkie relacje.

Nadużywanie opiekuńczości, czy też uzależnienia od rodziców da się zauważyć jeszcze przed ślubem. Podobnie jak trudności z odłączeniem się od rodziców, czyli mieszkanie z nimi mimo zawarcia małżeństwa.

Jak to jest oceniane przez prawo kanoniczne?

Nadmierne przywiązanie do rodziców nie jest korzystne z punktu widzenia odpowiedniego budowania związku małżeńskiego.

Wyjątkowo silne więzy rodzinne mogą być powodem ograniczenia wolności oraz możliwości swobodnego współżycia z partnerem, tracąc pełny zakres interpersonalny. Relacje tego rodzaju należą wówczas do anormalnych.

Czytaj dalej
  387 odsłon
  0 komentarze

Niedojrzałość a nieważność małżeństwa

Niedojrzałość a nieważność małżeństwa Niedojrzałość a nieważność małżeństwa

Dojrzałość jest aspektem, który powinien charakteryzować każdego dorosłego człowieka, wraz z coraz wyraźniej przekroczoną granicą 18. roku życia. W rzeczywistości często jest jednak zupełnie inaczej, dlatego niedojrzałość to podstawowych kryteriów psychologicznych, decydujących o stwierdzeniu nieważności małżeństwa kościelnego.

Niedojrzałość społeczna oraz emocjonalna jest brana pod uwagę

Wśród przyczyn natury psychicznej, będących istotną przeszkodą do podjęcia obowiązków małżeńskich, są czynniki niedojrzałości społecznej oraz emocjonalnej.

Do niedojrzałości emocjonalnej należy:

  • egocentryzm,
  • kłopoty z utrzymaniem równowagi emocjonalnej,
  • skrajne, bądź nieadekwatne do sytuacji reakcje.

Z kolei niedojrzałość społeczna charakteryzuje się:

  • brakiem aktywności społecznej,
  • zbyt wysokimi wymaganiami w różnych sytuacjach,
  • zbyt szybką rezygnacją w przypadku niepowodzeń,
  • brakiem samodzielności.

Niedojrzała osoba często wykazuje się działaniami wyłącznie w przypływie chwili, bez przemyślenia, a tym bardziej bez brania pod uwagę skutków, zwłaszcza w dłuższej perspektywie czasu. Patrzenie tylko na siebie i swój interes zdecydowanie nie sprzyja i stoi w sprzeczności z budowaniem związku małżeńskiego.

Czytaj dalej
  484 odsłon
  0 komentarze

Gdzie trzeba złożyć skargę powodową?

Gdzie trzeba złożyć skargę powodową Gdzie trzeba złożyć skargę powodową

Sprawa związana z procesem o uzyskanie stwierdzenia nieważności małżeństwa rozpoczyna się od złożenia skargi powodowej. Gdzie należy to zrobić?

Złożenie skargi powodowej wiążę się z pewnymi podstawowymi wymogami, regulowanymi w prawie kanonicznym, dlatego należy być zorientowanym w tym temacie.


Skarga powodowa - miejsce

Pozew trzeba złożyć w tzw. Kościelnych Trybunałach, a więc:

  • sąd w miejscu, w którym zawarte było małżeństwo,
  • sąd w miejscu, w którym mieszkają strony procesowe, a więc albo strona powodowa, albo strona pozwana,
  • trybunał z uwagi na większość dowodów, powiązanych z daną lokalizacją.

Jak więc widzimy, strona powodowa może mieć w zasadzie cztery możliwości, na podstawie których padnie wybór co do miejsca złożenia skargi powodowej w sądzie kościelnym.

Skarga powodowa - czynniki dotyczące miejsca jej złożenia

Skoro pole wyboru jest dość szerokie (oczywiście jeśli lokalizacje się różnią), to wnioskodawca może wziąć pod uwagę takie czynniki, jak:

Czytaj dalej
  350 odsłon
  0 komentarze